{"id":2768,"date":"2019-08-18T12:09:42","date_gmt":"2019-08-18T09:09:42","guid":{"rendered":"http:\/\/blog.ulubat.org\/?p=2768"},"modified":"2019-09-09T02:56:09","modified_gmt":"2019-09-08T23:56:09","slug":"glioblastoma-tedavisi-artik-mumkun","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.ulubat.org\/index.php\/gunceller\/glioblastoma-tedavisi-artik-mumkun\/","title":{"rendered":"Glioblastoma Tedavisi Art\u0131k M\u00fcmk\u00fcn: Multipl Skleroz (MS) \u0130lac\u0131 Kanseri Tedavi Edebilir!"},"content":{"rendered":"\n
\"\"

Bir glioblastomdan (bir \u00e7e\u015fit beyin kanseri) etkilenen bir beynin kesiti ( koyu, sa\u011f )
Kredi: Getty Images<\/a> <\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Glioblastoma Nedir?<\/h2>\n\n\n\n

Glioblastoma, beyin dokusuna s\u0131zan ve ameliyatla tedaviyi zorla\u015ft\u0131ran agresif bir beyin kanseri t\u00fcr\u00fcd\u00fcr. Glioblastomlar yeti\u015fkinlerde en s\u0131k g\u00f6r\u00fclen malign beyin t\u00fcm\u00f6rleridir. Glioblastoma, sinir h\u00fccrelerini destekleyen astrositler ad\u0131 verilen h\u00fccrelerden olu\u015fur. Glioblastoma bazen beynin kar\u015f\u0131 taraf\u0131na ba\u011flant\u0131 lifleri (corpus callosum) ile yay\u0131labilir. Glioblastomalar\u0131n beynin d\u0131\u015f\u0131na yay\u0131lmas\u0131 son derece nadirdir. Yayg\u0131n bir \u015fekilde sa\u011fl\u0131kl\u0131 beyin dokusuna yay\u0131ld\u0131klar\u0131ndan, cerrahlar nadiren t\u00fcm\u00f6r\u00fc tamamen \u00e7\u0131karmakta ba\u015far\u0131l\u0131 olurlar. Bu nedenle glioblastomlar ameliyat sonras\u0131 radyasyon ve kemoterapiye ra\u011fmen \u00e7ok h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde n\u00fckseder, g\u00fcncel bilgilere g\u00f6re tedavi edilemez olarak kabul edilir. <\/p>\n\n\n\n

\"\"

Astrositomlar d\u00fc\u015f\u00fck dereceden y\u00fcksek dereceye kadar de\u011fi\u015febilir.
Burada g\u00f6r\u00fclen bir glioblastoma en y\u00fcksek dereceli ve m\u00fcmk\u00fcn olan en k\u00f6t\u00fc glioma \u015feklidir.
Glioblastomalar, belirgin nekroz ve kanama b\u00f6lgelerinde olduk\u00e7a vask\u00fclerdir (damarlanm\u0131\u015f).
Sa\u011fdaki b\u00fcy\u00fck k\u00fctlenin orta \u00e7izgiyi ge\u00e7ip sol tarafa nas\u0131l s\u0131\u00e7rama yapt\u0131\u011f\u0131na dikkat edin.
KAYNAK: https:\/\/webpath.med.utah.edu\/CNSHTML\/CNS136.html <\/a>
<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Bununla birlikte, glioblastomlar h\u0131zl\u0131 b\u00fcy\u00fcmeye ba\u015flar ve ilave bir mutasyon, telomeraz \u00fcretimini artt\u0131r\u0131c\u0131 b\u00f6lgelerden birini kal\u0131c\u0131 olarak aktive etti\u011finde t\u00fcm\u00f6r boyut olarak artar. Telomeraz enzimi; kanser h\u00fccrelerinin s\u0131n\u0131rs\u0131z bir \u015fekilde b\u00f6l\u00fcnebilmesini ve do\u011fal “limitlerine” eri\u015fememelerini, belirli say\u0131da h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesinden sonra \u00f6lmelerine neden olur. Sa\u011fl\u0131kl\u0131 h\u00fccrelerde telomeraz geni bu nedenle aktif de\u011fildir. \u00dcstel b\u00fcy\u00fcmeleri s\u0131ras\u0131nda, kanser h\u00fccrelerinde say\u0131s\u0131z mutasyon birikir.<\/p>\n\n\n\n

Glioblastomlar erkeklerde kad\u0131nlardan biraz daha yayg\u0131nd\u0131r. Glioblastomlu hastalar, t\u00fcm\u00f6r\u00fcn kendisinden veya t\u00fcm\u00f6r\u00fc \u00e7evreleyen s\u0131v\u0131n\u0131n (\u00f6dem) beynin daha fazla \u015fi\u015fmesine neden olan kitle etkisinden dolay\u0131 h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde semptomlar geli\u015ftirir. Tan\u0131daki yayg\u0131n semptomlar beyindeki artm\u0131\u015f bas\u0131n\u00e7la ilgilidir (bulant\u0131, kusma ve sabahlar\u0131 daha k\u00f6t\u00fc olan \u015fiddetli ba\u015f a\u011fr\u0131lar\u0131). Hastalar ayr\u0131ca t\u00fcm\u00f6r\u00fcn konumuna ba\u011fl\u0131 n\u00f6rolojik semptomlar da g\u00f6sterebilir. \u00d6rne\u011fin; y\u00fcz, kol veya baca\u011f\u0131n zay\u0131fl\u0131\u011f\u0131, duyusal de\u011fi\u015fiklikler, denge g\u00fc\u00e7l\u00fckleri ve n\u00f6robili\u015fsel haf\u0131za sorunlar\u0131. <\/p>\n\n\n\n

Kanser K\u00f6k H\u00fccresi<\/h2>\n\n\n\n

Kemoterapi ve radyasyon, bir hastan\u0131n glioblastom h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011funu ba\u015far\u0131l\u0131 bir \u015fekilde tahrip etti\u011finde bile, kanser k\u00f6k h\u00fccrelerine etki etmeyebilir. Dr Peter Dirks<\/a>, 2003’te beyin t\u00fcm\u00f6rlerinde kanser k\u00f6k h\u00fccrelerinin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ke\u015ffeden ilk ki\u015fi oldu. Bu t\u00fcm\u00f6r k\u00f6k h\u00fccresi pop\u00fclasyonu s\u00fcresiz \u00e7o\u011falma kapasitesine sahiptir ve t\u00fcm\u00f6r\u00fcn tekrarlanmas\u0131na neden olabilir. Kanser k\u00f6k h\u00fccreleri  kemoterapi ve radyasyona kar\u015f\u0131 diren\u00e7lidir. Daha da k\u00f6t\u00fcs\u00fc, tedavi s\u0131ras\u0131nda aktive olabilir ve daha sonra t\u00fcm\u00f6r\u00fcn tekrarlamas\u0131ndan sorumludur. Bu \u00f6zellikle t\u00fcm beyin t\u00fcm\u00f6rlerinin en sald\u0131rgan\u0131 olan glioblastoma i\u00e7in \u00f6nemlidir.<\/p>\n\n\n\n

“Bir glioblastomun tedavisinden sonra n\u00fcksetmesini \u00f6nlemenin tek yolu, beyin t\u00fcm\u00f6r\u00fc k\u00f6k h\u00fccrelerini etkili bir \u015fekilde hedef alan bir terapidir. Ancak bu durum kanser k\u00f6k h\u00fccrelerine \u00f6zg\u00fc molek\u00fcler hedef yap\u0131lar\u0131 bilmemizi gerektiriyor, b\u00f6ylece tedavi sa\u011fl\u0131kl\u0131 h\u00fccrelere zarar vermeyecek . ” <\/p>Alman Kanser Ara\u015ft\u0131rma Merkezi’nden Haikun Liu <\/cite><\/blockquote>\n\n\n\n

Bu nedenle Liu ve meslekta\u015flar\u0131, beyin t\u00fcm\u00f6r\u00fc k\u00f6k h\u00fccrelerinin spesifik belirleyici molek\u00fcllerini tan\u0131mlamay\u0131 istediler. Bunun i\u00e7in farelerin glioblastomalar\u0131 \u00fczerindeki ara\u015ft\u0131rmalar\u0131na ba\u015flad\u0131lar. Bilim insanlar\u0131 protein \u00e7evirisini \u00f6l\u00e7meye olanak sa\u011flayan modern ribozomal RNA dizilim teknikleri kullanarak beyin t\u00fcm\u00f6r\u00fc k\u00f6k h\u00fccrelerinin protein ekipman\u0131n\u0131 normal beyin k\u00f6k h\u00fccrelerininkiyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131lar.<\/p>\n\n\n\n

Kanser k\u00f6k h\u00fccrelerinde \u00fcretilen, ancak beyin k\u00f6k h\u00fccrelerinde \u00fcretilmeyen proteinler aras\u0131nda bir enerji metabolizmas\u0131 enziminin \u00f6zellikle ilgi \u00e7ekici oldu\u011funu g\u00f6rd\u00fcler. <\/p>\n\n\n\n

Gliserol-3-fosfat dehidrogenaz 1 (GPD1) \u00fcreten kanser h\u00fccreleri b\u00f6l\u00fcnmedi ve esas olarak kanserin sa\u011fl\u0131kl\u0131 beyin dokusunu istila etti\u011fi yerler t\u00fcm\u00f6r\u00fcn s\u0131n\u0131rlar\u0131n\u0131 olu\u015fturdu. T\u00fcm\u00f6r geli\u015fiminin ba\u015flamas\u0131ndan yakla\u015f\u0131k iki hafta sonra, ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar b\u00fcy\u00fcyen t\u00fcm\u00f6rde GPD1 \u00fcretimini tespit edebildiler.<\/p>\n\n\n\n


Gliserol-3-fosfat dehidrogenaz 1 (GPD1) <\/h3>\n\n\n\n

GPD1’in mayadaki strese duyarl\u0131 bir gen oldu\u011fu bilinmektedir. Ozmotik stres alt\u0131nda b\u00fcy\u00fcme i\u00e7in gerekli olan gliserol sentezinin temel enzimidir. Ekspresyonu, h\u00fccreler stres ko\u015fullar\u0131na maruz kald\u0131\u011f\u0131nda uyar\u0131l\u0131r. Bu gen NAD-ba\u011f\u0131ml\u0131 gliserol-3-fosfat dehidrojenaz ailesinin bir \u00fcyesini kodlar. Kodlanan protein, dihidroksiaseton fosfat\u0131n (DHAP) ve indirgenmi\u015f nikotin adenin din\u00fckleotitinin (NADH), gliserol-3-fosfata (G3P) ve NAD + ‘ya geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcml\u00fc d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc katalize ederek karbonhidrat ve lipid metabolizmas\u0131nda kritik bir rol oynamas\u0131na neden olur. Kodlanm\u0131\u015f sitozolik protein ve mitokondriyal gliserol-3-fosfat dehidrojenaz ayr\u0131ca, indirgen e\u015fde\u011ferlerinin sitozolden mitokondriye transferini kolayla\u015ft\u0131ran bir gliserol fosfat meki\u011fi olu\u015fturur. <\/p>\n\n\n\n

Sitozol: Organeller ve suda \u00e7\u00f6z\u00fcnmeyen zars\u0131z yap\u0131lar d\u0131\u015f\u0131ndaki t\u00fcm h\u00fccre sitoplazmas\u0131n\u0131n s\u0131v\u0131 ortam\u0131. <\/p>\n\n\n\n

\"\"

Kaynak:https:\/\/mmbr.asm.org\/content\/64\/1\/34\/F4<\/a> <\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Uyuyan kanser k\u00f6k h\u00fccrelerinde GPD1’in spesifik ekspresyonu vard\u0131r ancak n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccrelerde bulunmaz. Kanser k\u00f6k h\u00fccrelerinin stres sinyalleriyle sava\u015fmak i\u00e7in bu enzimi kulland\u0131\u011f\u0131 bulundu. Ayr\u0131ca GPD1 aktivitesine sahip h\u00fccrelerin kemoterapiye diren\u00e7li oldu\u011fu yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalarla ispatland\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar standart kemoterap\u00f6tik ila\u00e7 olan Temozolomid\u2019i farelere uygulam\u0131\u015f ve tedavinin sona ermesinden sonra zaman i\u00e7inde farkl\u0131 noktalardaki t\u00fcm\u00f6rleri analiz etmi\u015flerdir. Tedavi s\u0131ras\u0131nda, GPD1 \u00fcreten kanser k\u00f6k h\u00fccreleri uyku hali durumunda kalmam\u0131\u015f n\u00fcks\u00fcn ba\u015flang\u0131c\u0131 ile birlikte, uykular\u0131ndan uyand\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6zlemlemi\u015flerdir. Bu GPD1 \u00fcreten kanser k\u00f6k h\u00fccrelerin t\u00fcm\u00f6r\u00fcn tekrarlanmas\u0131ndan sorumlu olduklar\u0131n\u0131n g\u00fc\u00e7l\u00fc bir g\u00f6stergesidir. Y\u00fcksek GPD1 seviyeleri ayr\u0131ca renal h\u00fccreli karsinom gibi di\u011fer kanser t\u00fcrlerinde ilerleme ile de ili\u015fkilidir.<\/p>\n\n\n\n

GPD1; farelerin t\u00fcm\u00f6r k\u00f6k h\u00fccrelerinden CRISPR arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla genetik olarak elimine edildi\u011finde, hayvanlar\u0131n daha uzun s\u00fcre hayatta kald\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulmu\u015flard\u0131r.<\/p>\n\n\n\n

CRISPR’I A\u00c7IKLADI\u011eIM YAZI: https:\/\/blog.ulubat.org\/index.php\/makale\/bir-arastirma-dosyasi-dunyanin-tasarlanmis-ilk-bebekleri\/<\/a><\/p>\n\n\n\n

Farelerin t\u00fcm\u00f6rlerinde oldu\u011fu gibi, GPD1 \u00fcreten h\u00fccreler bask\u0131n olarak insan beyinindeki  doku b\u00f6l\u00fcmlerinde istilac\u0131 olarak bulundu . Ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar GPD-1’i genetik olarak kapatt\u0131ktan sonra glioblastoma h\u00fccreleri, beyin t\u00fcm\u00f6r\u00fc k\u00f6k h\u00fccrelerinin bir \u00f6zelli\u011fi olan t\u00fcm\u00f6r k\u00fcreleri olu\u015fturma yeteneklerini yitirdi\u011fi bulundu.<\/p>\n\n\n\n

T\u00fcm sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z GPD1’in beyin t\u00fcm\u00f6r\u00fc k\u00f6k h\u00fccrelerinin istilac\u0131l\u0131\u011f\u0131ndan sorumlu oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Normal beyin k\u00f6k h\u00fccrelerinde, enzimin \u00f6zel bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fclmemektedir. Fareler GPD1 olmadan sorunsuz ya\u015fayabilir. GPD1 geni mutasyonlardan zarar g\u00f6rm\u00fc\u015f ki\u015filerde bile ciddi sa\u011fl\u0131k sorunlar\u0131 yoktur. Bu, ciddi yan etkileri tetiklemeden enzimi aktif maddelerle bloke etmenin m\u00fcmk\u00fcn oldu\u011funun \u00f6nemli bir g\u00f6stergesidir . Bu \u00e7al\u0131\u015fma, uykuda olan beyin t\u00fcm\u00f6r\u00fc k\u00f6k h\u00fccrelerini karakterize eden protein belirte\u00e7lerini belirlemeye ve t\u00fcm\u00f6r olu\u015fum mekanizmas\u0131ndaki rollerini ara\u015ft\u0131rmaya y\u00f6nelik ilk ad\u0131md\u0131 . GPD1’in o kadar ilgin\u00e7 \u00f6zelliklerini ke\u015ffettik ki, \u015fimdi enzimi olas\u0131 yeni tedaviler i\u00e7in bir hedef yap\u0131 olarak daha fazla ara\u015ft\u0131raca\u011f\u0131z.<\/p>Haikun Liu <\/cite><\/blockquote>\n\n\n\n

Cancer Research\u2019<\/a>de yay\u0131mlanan ba\u015fka bir ara\u015ft\u0131rman\u0131n  sonu\u00e7lar\u0131na g\u00f6re, ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar eri\u015fkinlerde s\u0131k g\u00f6r\u00fclen primer beyin kanseri olan glioblastomun b\u00fcy\u00fcmesini ve n\u00fcksetmesini yava\u015flatmak i\u00e7in yeni stratejilerin ortaya \u00e7\u0131kabilece\u011finden \u00fcmitliler.<\/p>\n\n\n\n

Id-1 <\/h2>\n\n\n\n

Toronto\u2019nun St. Michael\u2019s Hastanesi ve Hasta \u00c7ocuklar Hastanesi (SickKids) taraf\u0131ndan y\u00fcr\u00fct\u00fclen ara\u015ft\u0131rmalar; Id-1 proteininin t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunu ba\u015flatmas\u0131 ve b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in kritik oldu\u011funu ayr\u0131ca hastal\u0131\u011f\u0131n kemoterapiye tepkisini etkiledi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. <\/p>\n\n\n\n

Bu \u00e7al\u0131\u015fmada; bilim insanlar\u0131 Id-1\u2019in kapat\u0131ld\u0131\u011f\u0131 kanser k\u00f6k h\u00fccrelerinin, glioblastomadan korunmas\u0131na yard\u0131mc\u0131 olarak tedaviye daha \u00e7ok cevap verdi\u011fini buldular.<\/p>\n\n\n\n

Ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar; CRISPR teknolojisi veya geleneksel olarak psikoz tedavisinde kullan\u0131lan bir ila\u00e7 olan Pimozoid sayesinde laboratuvar modellerinde ve insan h\u00fccrelerinde protein Id-1\u2019i \u201ckapatt\u0131klar\u0131nda;\u201d glioblastoma t\u00fcm\u00f6rlerinin yava\u015flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 buldu. <\/p>\n\n\n\n

Id-1 Nedir? <\/h2>\n\n\n\n

Id1 geninde Id1-001 (veya Id1A) ve Id-1-002 (veya Id1B) olarak adland\u0131r\u0131lan 2 transkript vard\u0131r. mRNA Id1A, 994 bps, mRNA Id1B ise 1233 bps i\u00e7ermektedir. Id1, helix-loop-helix protein ailesine aittir. 155 aa’dan olu\u015fur. Sarmal ilmek-sarmal konformasyonundan sorumlu olan 143-155 aa’da yer alan bir ana alana sahiptir. N\u00fckleer ihracat sinyallerinden 14 aa taraf\u0131ndan kodlanan ana motifi sorumludur. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Id1 geninde Id1-001 (veya Id1A) ve Id-1-002 (veya Id1B) olarak adland\u0131r\u0131lan 2 transkript vard\u0131r. mRNA Id1A, 994 bps; mRNA Id1B ise 1233 bps i\u00e7ermektedir.
KAYNAK: http:\/\/atlasgeneticsoncology.org\/Genes\/ID1ID40914ch20q11.html<\/a><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

DNA ba\u011flay\u0131c\u0131 protein inhibit\u00f6r\u00fc( ID1)  beyin, meme ve cilt kanserinde kanser k\u00f6k h\u00fccrelerinin korunmas\u0131na yard\u0131mc\u0131 olarak t\u00fcm\u00f6rlerin kemoterapiye diren\u00e7li olmas\u0131n\u0131 sa\u011flar.<\/em><\/strong> Ayn\u0131 zamanda fetal h\u00fccrelerde ve umbilikal ven endotel h\u00fccresinde de eksprese edilir. Id-1; h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi, proliferasyon(h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131), farkl\u0131la\u015fma ve anjiyojenez(damar olu\u015fumu) ile ilgili dokuya \u00f6zg\u00fc genleri kontrol edebilir. Son \u00e7al\u0131\u015fmalarda glioblastomada, Id-1 perivask\u00fcler b\u00f6lge i\u00e7inde lokalize beyin k\u00f6k h\u00fccrelerinin bir belirteci olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Daha y\u00fcksek Id-1 seviyelerine sahip olan bu k\u00f6k h\u00fccreler, t\u00fcm\u00f6r ba\u015flatma ve tedaviye olan diren\u00e7 etkisine sahiptir.<\/p>\n\n\n\n

Yak\u0131n zamanda yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar Id-1\u2019in, kanser h\u00fccresi b\u00fcy\u00fcmesini ind\u00fckleyebildi\u011fi ve h\u00fccrenin hayatta kalmas\u0131n\u0131 te\u015fvik edebildi\u011fini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Ek olarak, Id-1 proteini 20’den fazla kanser t\u00fcr\u00fcnde \u00fcretildi\u011fi bulundu. Bu da \u00e7e\u015fitli dokulardaki t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunun nedenlerinden birini a\u00e7\u0131k\u00e7a g\u00f6zler \u00f6n\u00fcne serer. Id-1’in t\u00fcm\u00f6r ilerlemesine dahil olan \u00e7oklu yollar\u0131 aktive edebilmesi ger\u00e7e\u011fi, Id-1’in ek olarak t\u00fcm\u00f6r\u00fcn ilerlemesinde de i\u015flev g\u00f6rebilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. \u00d6rne\u011fin, Id-1’in a\u015f\u0131r\u0131 \u00fcretiminin, MT1-MMP proteininin ekspresyonunu ind\u00fckledi\u011fi ve bunun meme kanseri h\u00fccrelerinin istilas\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131 bulundu. Hem normal hem de kanser h\u00fccrelerinde Id-1 \u00fcretimi ile kan damar\u0131 olu\u015fumu aras\u0131nda yak\u0131n bir ili\u015fki oldu\u011fu da g\u00f6sterilmi\u015ftir Ek olarak, hem nazofarengeal karsinom hem de prostat kanseri h\u00fccrelerinde, Id-1 ekspresyonu Raf-1 \/ MAPK ve JNK yollar\u0131n\u0131 d\u00fczenlemesiyle kanser h\u00fccrelerini kemoterap\u00f6tik ila\u00e7tan dolay\u0131s\u0131yla apoptozdan(h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc) korudu\u011fu bulunmu\u015ftur.<\/p>\n\n\n\n

\u201cGlioblastom i\u00e7in ortalama hayatta kalma oran\u0131 iki y\u0131ldan azd\u0131r. Bulgular\u0131m\u0131z, tamamen yeni tedaviler olu\u015fturmak i\u00e7in uzun y\u0131llar kaybetmek yerine, kemoterapi gibi sahip oldu\u011fumuz tedavilerin etkinli\u011fini art\u0131rabilece\u011fimizi ortaya koyuyor.\u201d<\/p>
Beyin Cerrah\u0131 Dr. Sunit Das<\/a> <\/cite><\/blockquote>\n\n\n\n

Kanser ilac\u0131 olan Temozolomid kemoterapisinin sunulmas\u0131 uzun s\u00fcreli sa\u011fkal\u0131m\u0131 artt\u0131r\u0131rken, tedavi ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ve h\u0131zl\u0131 t\u00fcm\u00f6r tekrar\u0131 evrensel kal\u0131r. \u0130nsan dokusunda; Id-1\u2019in, glioblastomdaki h\u00fccrelerin kemoterapi tedavisine daha diren\u00e7li olmas\u0131na neden oldu\u011funu ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar buldu. DNA ba\u011flay\u0131c\u0131 protein1’in (Id-1) inhibit\u00f6r\u00fc olan transkripsiyonel d\u00fczenleyici protein, kanserde kilit bir d\u00fczenleyicidir. CRISPR arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla Id-1’in glioblastoma h\u00fccrelerinde, meme adenokarsinom h\u00fccrelerinde ve melanom h\u00fccrelerinde devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131lmas\u0131n\u0131n, \u00fc\u00e7 kanser sisteminde t\u00fcm\u00f6r ilerlemesini dramatik \u015fekilde azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdiler. Ayr\u0131ca, Id-1-pozitif h\u00fccrelere kemoterapi uygulanmas\u0131na ra\u011fmen glioblastomda t\u00fcm\u00f6r n\u00fcks\u00fcn\u00fc durduramad\u0131.  Sonu\u00e7 olarak, bu veriler Id-1’in glioblastomlu hastalarda \u00fcmit verici bir tedavi hedefi olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir.Bu bulgular,  Id-1’in glioblastoma ba\u015flat\u0131lmas\u0131 ve kemo diren\u00e7li olmas\u0131 i\u00e7in kritik oldu\u011funu ve Id-1 inhibisyonunun Temozolomidin etkisini artt\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131, t\u00fcm\u00f6r tekrar\u0131n\u0131 geciktirdi\u011fini ve hayatta kalma s\u00fcresini uzatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir.<\/p>\n\n\n\n

\u201cProteini ila\u00e7la hedeflemek glioblastomlu hastalar i\u00e7in yeni ve potansiyel olarak umut verici bir strateji sunabilir. Bir sonraki ad\u0131m\u0131m\u0131z; Id-1 i\u00e7in yeni inhibe edici ila\u00e7lar\u0131n geli\u015ftirilmesi ve hedeflemenin etkili olmas\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in bir deneme ba\u015flatmak olacakt\u0131r.\u201d<\/p>
Beyin Cerrah\u0131 Dr. Sunit Das<\/a>
<\/cite><\/blockquote>\n\n\n\n

Bir di\u011fer yak\u0131n zamanda yay\u0131mlanan \u00e7al\u0131\u015fmada California \u00dcniversitesi San Diego T\u0131p Fak\u00fcltesi’ndeki ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar ameliyat ge\u00e7iren hastalar taraf\u0131ndan ba\u011f\u0131\u015flanan glioblastoma t\u00fcm\u00f6r \u00f6rneklerini ta\u015f\u0131yan fareler kulland\u0131lar . Bu yakla\u015f\u0131mla, multipl skleroz (MS) ilac\u0131 Teriflunomid ile yap\u0131lan tedavinin glioblastoma k\u00f6k h\u00fccrelerini durdurdu\u011funu, belirgin \u015fekilde t\u00fcm\u00f6rleri daraltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve farenin sa\u011fkal\u0131m\u0131n\u0131 iyile\u015ftirdi\u011fini ke\u015ffetmi\u015flerdir.<\/p>\n\n\n\n

MS; ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminiz, onlar\u0131 korumak i\u00e7in sinir liflerinizi saran miyelin ad\u0131 verilen ya\u011fl\u0131 bir maddeye sald\u0131rd\u0131\u011f\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fir. Bu d\u0131\u015f kabuk olmadan sinirleriniz zarar g\u00f6r\u00fcr. Skar dokusu olu\u015fabilir. Multipl skleroz; beyninizi , omurili\u011finizi ve g\u00f6zlerinizdeki optik sinirleri etkileyebilecek uzun s\u00fcreli bir hastal\u0131kt\u0131r. G\u00f6rme , denge, kas kontrol\u00fc ve di\u011fer temel v\u00fccut fonksiyonlar\u0131 ile ilgili sorunlara neden olabilir .<\/p>\n\n\n\n

Teriflunomid’in Melanizmas\u0131 Nedir?<\/h2>\n\n\n\n

\u00c7o\u011falmaya devam etmek i\u00e7in, glioblastoma k\u00f6k h\u00fccrelerinin daha fazla DNA yapmaya devam etmesi ve bunu yapmak i\u00e7in DNA’n\u0131n yap\u0131 ta\u015flar\u0131ndan biri olan pirimidin yapmas\u0131 gerekir. MS ilac\u0131 Teriflunomid, pirimidin olu\u015fturan enzimleri bloke eder. Rich ve ekibi  Teriflunomid’in, glioblastoma h\u00fccresinin hayatta kalmas\u0131n\u0131, kendini yenilemesini ve laboratuarda t\u00fcm\u00f6r ba\u015flat\u0131lmas\u0131n\u0131 engelledi\u011fini ke\u015ffetti. Ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar t\u00fcm\u00f6rleri sadece Teriflunomid ile tedavi ettiklerinde, t\u00fcm\u00f6rlerin hafif\u00e7e k\u00fc\u00e7\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ve onlar\u0131 ta\u015f\u0131yan farelerin daha uzun s\u00fcre hayatta kald\u0131klar\u0131n\u0131 ke\u015ffetti.<\/p>\n\n\n\n

Ekip ayr\u0131ca iki hedefli kanser terapisini de\ntest etti: <\/h3>\n\n\n\n

Yaln\u0131zca BKM-120 tedavisi ile( bir \u00e7e\u015fit t\u00fcm\u00f6r inhibit\u00f6r\u00fc), t\u00fcm\u00f6rler orta derecede k\u00fc\u00e7\u00fclm\u00fc\u015f ve fareler, kontrol grubuna(hi\u00e7bir tedavi uygulanmam\u0131\u015f) veya Teriflunomid ile muamele edilmi\u015f farelere k\u0131yasla daha uzun s\u00fcre hayatta kalm\u0131\u015ft\u0131r. Ancak, hem Teriflunomid hem de BKM-120 ile tedavi edildi\u011finde, t\u00fcm\u00f6rler ortalama olarak belirgin bir \u015fekilde k\u00fc\u00e7\u00fcld\u00fcn\u00fc ve farelerin, kontrol grubuna veya sadece herhangi bir tedaviyi alan farelere k\u0131yasla  daha uzun s\u00fcre hayatta kald\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulmu\u015flard\u0131r.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Farelerde hasta kaynakl\u0131 bir t\u00fcm\u00f6r modelinde, glioblastoma t\u00fcm\u00f6rleri (koyu mor), hem MS ilac\u0131 teriflunomid hem de hedeflenen kanser ilac\u0131 BKM-120 ile tedavi edildi\u011finde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde k\u00fc\u00e7\u00fcl\u00fcr. Kredi: UC San Diego T\u0131p Fak\u00fcltesi <\/a><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

“Bu sonu\u00e7lar konusunda heyecanl\u0131y\u0131z, \u00e7\u00fcnk\u00fc \u00f6zellikle insanlarda g\u00fcvenli oldu\u011fu bilinen bir ila\u00e7tan bahsediyoruz. Ama bu laboratuvar modeli m\u00fckemmel de\u011fil. Evet, insan hasta numuneleri kullan\u0131yor, ancak yine de t\u00fcm\u00f6r i\u00e7in  \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildi\u011fimiz ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemiyle etkile\u015fim gibi insan v\u00fccudunda bir glioblastomun sahip olaca\u011f\u0131 \u00e7evreden yoksun. Bu ila\u00e7, glioblastomlu hastalar i\u00e7in uygun hale gelmeden \u00f6nce, g\u00fcvenli\u011fini ve etkinli\u011fini desteklemek i\u00e7in insan klinik deneyleri gerekli olacakt\u0131r.\u201d<\/p>
UC San Diego T\u0131p Fak\u00fcltesinde profes\u00f6r ve n\u00f6ro-onkoloji direkt\u00f6r\u00fc ve Beyin T\u00fcm\u00f6r\u00fc direkt\u00f6r\u00fc Jeremy Rich <\/cite><\/blockquote>\n\n\n\n

Glioblastoma’n\u0131n 4 Farkl\u0131 H\u00fccresel Durumu<\/h2>\n\n\n\n
\"\"

Glioblastomun h\u00fccresel hallerini temsil eden bir \u00f6rnek. 
KAYNAK: S\u00e9bastien Perroud <\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Hastal\u0131\u011f\u0131n b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde tedavisi zordur \u00e7\u00fcnk\u00fc t\u00fcm\u00f6rlerin her biri birden fazla t\u00fcr h\u00fccre i\u00e7erir. Ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar 20 yeti\u015fkin ve sekiz pediatrik glioblastom hastas\u0131ndan 24.000’den fazla t\u00fcm\u00f6r h\u00fccresinde glioblastoma modellerini analiz etmi\u015ftir. Her biri benzersiz bir gen ekspresyon program\u0131na sahip d\u00f6rt glioblastoma h\u00fccresel durumu buldular. D\u00f6rt durumun her biri ile ili\u015fkili genetik de\u011fi\u015fiklikleri belirlediler.<\/p>\n\n\n\n

CDK4<\/em> , EGFR<\/em> ve PDGFRA<\/em> ve NF1<\/em> lokusundaki mutasyonlar\u0131n her biri tan\u0131mlanm\u0131\u015f bir genetik de\u011fi\u015fikli\u011fi temsil eder. Cell’de<\/em> yay\u0131nlanan sonu\u00e7lar, h\u00fccrelerin olduk\u00e7a esnek oldu\u011funu, yani d\u00f6rt durum aras\u0131nda ge\u00e7i\u015f yapabildiklerini de g\u00f6steriyor. Bu \u015fekil de\u011fi\u015ftirme yetene\u011fi, bu kanser h\u00fccrelerinin ila\u00e7larla \u00f6ld\u00fcrmenin neden bu kadar zor oldu\u011funu a\u00e7\u0131klamaya yard\u0131mc\u0131 olabildi\u011fi gibi glioblastoma i\u00e7in daha iyi tedavileri geli\u015ftirmeye de yard\u0131mc\u0131 olabilir. Glioblastoma t\u00fcm\u00f6rlerinin hemen hemen her zaman birden fazla alt tipten olu\u015ftu\u011funu ve bir t\u00fcm\u00f6rdeki farkl\u0131 alt tiplerin oranlar\u0131n\u0131n zaman i\u00e7inde ve tedavi s\u0131ras\u0131nda de\u011fi\u015febilece\u011fini \u00e7al\u0131\u015fmalar g\u00f6stermi\u015ftir. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
4 farkl\u0131 mutasyonun farelerdeki tek bir glioblastoma h\u00fccresindeki da\u011f\u0131l\u0131m\u0131
KAYNAK: https:\/\/marlin-prod.literatumonline.com\/cms\/attachment\/06fcf901-8b31-4de6-bae2-faea624c7612\/fx1.jpg<\/a>
<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Bilim insanlar\u0131 h\u00fccresel d\u00fczeyde glioblastoma durumlar\u0131n\u0131 daha iyi anlamak i\u00e7in tek h\u00fccreli RNA dizilimi kullanarak t\u00fcm\u00f6rleri incelediler. <\/p>\n\n\n\n

“H\u00fccresel durumlar\u0131 ve bunlara ba\u011fl\u0131 genetik de\u011fi\u015fiklikleri geli\u015fimsel ba\u011flamda ara\u015ft\u0131r\u0131yor, hangi h\u00fccre tiplerinin hastal\u0131\u011f\u0131 y\u00f6nlendirdi\u011fini anl\u0131yoruz. Bu \u00e7aba bug\u00fcne kadar glioblastom i\u00e7in en b\u00fcy\u00fck  h\u00fccre dizileme \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.” <\/p>
Massachusetts General Hospital Patoloji Anabilim Dal\u0131’nda molek\u00fcler bir patolog olan Dr.Mario Suva<\/a> <\/cite><\/blockquote>\n\n\n\n

Ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar d\u00f6rt farkl\u0131 h\u00fccresel durum, d\u00f6rt farkl\u0131 gen ekspresyon program\u0131 ke\u015ffetti :<\/p>\n\n\n\n