{"id":6127,"date":"2020-07-04T20:16:03","date_gmt":"2020-07-04T17:16:03","guid":{"rendered":"http:\/\/blog.ulubat.org\/?p=6127"},"modified":"2020-07-06T23:27:44","modified_gmt":"2020-07-06T20:27:44","slug":"bizi-de-unutma-bulbul","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.ulubat.org\/index.php\/editorden\/bizi-de-unutma-bulbul\/","title":{"rendered":"B\u0130Z\u0130 DE UNUTMA B\u00dcLB\u00dcL"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

4 ay 1 g\u00fcn \u00f6nce, hayat\u0131m\u0131n en b\u00fcy\u00fck ac\u0131s\u0131n\u0131 ya\u015fad\u0131m. Bir gecede kaderimin 180 derece de\u011fi\u015febilece\u011fini hi\u00e7 tahmin etmiyordum. Hayat\u0131m\u0131n d\u00f6n\u00fcm noktas\u0131yd\u0131. Ayn\u0131 anda akl\u0131ma t\u00fcm k\u00f6t\u00fc d\u00fc\u015f\u00fcnceler geliyordu. \u0130\u00e7imden bir ses bu i\u015fin geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcn olmayaca\u011f\u0131n\u0131 s\u00f6ylese de, umuda tutunmaktan asla vazge\u00e7miyordum. Olumluluk nam\u0131na hi\u00e7bir ilerleme kaydedemesek de, bir anda mucizenin hayatlar\u0131m\u0131z\u0131 ayd\u0131nlatmas\u0131n\u0131 diliyordum. G\u00fcc\u00fcne ve varl\u0131\u011f\u0131na, kendi benli\u011fimden daha \u00e7ok inand\u0131\u011f\u0131m b\u00fcy\u00fck yarat\u0131c\u0131dan \u00e7ok sevdi\u011fim o insan\u0131 bana ba\u011f\u0131\u015flamas\u0131n\u0131 istiyordum. Saniyeler ge\u00e7tik\u00e7e, benli\u011fimi tamamlayan ki\u015finin d\u00fcnyadan uzakla\u015fmas\u0131, bu iste\u011fime mani olmuyordu. <\/p>\n\n\n\n

Ve o geri d\u00f6n\u00fclmez ana geldik. <\/p>\n\n\n\n

Art\u0131k aram\u0131zda de\u011fildi. Asl\u0131nda 20 g\u00fcnd\u00fcr aram\u0131zda de\u011fildi. Ruhu sanki \u00f6nceden bizi terkedip gitmi\u015fti, sadece bedeni aram\u0131zdaym\u0131\u015f gibi geliyordu. Beyin kanamas\u0131n\u0131 ge\u00e7irdi\u011fi ilk andan itibaren onu hissedemiyordum. Hastaneye kald\u0131r\u0131ld\u0131ktan sonra res\u00fcsitasyon odas\u0131nda kendinden bihaber \u00f6ylece yatarken onun art\u0131k vazge\u00e7ti\u011fini g\u00f6rebiliyordum, yo\u011fun bak\u0131mda onunla konu\u015furken onun benden \u00e7ok uzakta oldu\u011funu anl\u0131yordum. Yine de baz\u0131 anlarda beyniniz anlamamak i\u00e7in \u00e7\u0131rp\u0131n\u0131r durur ya, bu da \u00f6yle bir and\u0131 i\u015fte. <\/p>\n\n\n\n

Minik ku\u015fum gitmi\u015fti, “Kalbi durdu, 1 saat boyunca kalp masaj\u0131 yap\u0131ld\u0131; ama geri d\u00f6nmedi” demi\u015flerdi. Hala baz\u0131 anlarda bo\u015flu\u011fuma gelir. \u0130\u00e7imden “Sadece kalbi durdu, \u015fu anda onu \u00e7al\u0131\u015ft\u0131rmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorlar” gibi garip s\u00f6ylemler gelip ge\u00e7er. <\/p>\n\n\n\n

Hep onu kaybetme korkusuyla ya\u015fad\u0131m. Kendimi bildim bileli annem, bana erken ayr\u0131laca\u011f\u0131m\u0131z\u0131n sinyallerini de verirdi zaten. Ona hi\u00e7 k\u0131zm\u0131yorum bu konuda. \u00c7\u00fcnk\u00fc, beni hayat\u0131n ger\u00e7e\u011fine haz\u0131rlamaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu; fakat o hep neden b\u00f6yle bir hissiyatla ya\u015fam\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcrd\u00fc hep merak ederim. Belki \u00e7ocuk ya\u015fta ebeveynlerini kaybetmekten, belki \u00f6l\u00fcm korkusundan ya da hayat\u0131n ona sundu\u011fu zorluklardan. Bunu hi\u00e7bir zaman bilemeyiz; ama \u00f6zel biri oldu\u011fu, gelecekteki olaylar\u0131 \u00f6nceden hissedebildi\u011fi bir ger\u00e7ekti. Beyin kanamas\u0131 ge\u00e7irmeden tam 3 g\u00fcn \u00f6nce, televizyonun kar\u015f\u0131s\u0131na ge\u00e7mi\u015f \u015fehitlere a\u011fl\u0131yordu. Ben de onun a\u011flamas\u0131na \u00fcz\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcm, belki kendini biraz daha iyi hisseder diye “Seni \u00e7ok seviyorum biliyorsun, de\u011fil mi?” demi\u015ftim. Onun bana verdi\u011fi cevab\u0131n -o an bunu bilmesem de- y\u0131llar boyunca akl\u0131mdan \u00e7\u0131kmayaca\u011f\u0131 kesindi: “Beni \u00e7ok sevme, \u00f6l\u00fcr\u00fcm belki.” O an biraz duygusalla\u015f\u0131p, sonras\u0131nda hayatlar\u0131m\u0131za devam etmi\u015ftik.<\/p>\n\n\n\n

Pazartesi Ak\u015fam\u0131, okuldan geldim. Oturduk, her zamanki gibi birlikte “Avrupa Yakas\u0131”n\u0131 seyrettik. Sonra o kitap okumaya \u00e7ekildi, ben de derslerime bakt\u0131m. Gece odas\u0131na giderken ad\u0131mlar\u0131n\u0131 oldu\u011fundan yava\u015f at\u0131yordu. “Ayak seslerinden babam geliyor sand\u0131m” dedim, “O kadar yorgunumki, ayaklar\u0131m\u0131 kald\u0131ram\u0131yorum. Hadi, yar\u0131n sabah kahvalt\u0131da g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcz.” dedi. Ben de “G\u00f6r\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcz, Minik ku\u015fum” dedim ve \u00e7al\u0131\u015fmaya devam ettim.
<\/p>\n\n\n\n

Fark\u0131nda olmadan birbirimize son s\u00f6zlerimizi s\u00f6ylemi\u015ftik. Son s\u00f6zlerimiz olaca\u011f\u0131n\u0131 bilseydik, acaba neler s\u00f6ylerdik birbirimize, hi\u00e7bir fikrim yok. <\/p>\n\n\n\n

O gece nedense uyuyamad\u0131m. D\u00f6nd\u00fcm, durdum. Saat 02:00 gibi uykuya dald\u0131m. 02:30 gibi babam kap\u0131ma ko\u015ftu. Hayat\u0131m\u0131n d\u00f6n\u00fcm noktas\u0131 olacak olay\u0131n ba\u015f\u0131ndayd\u0131k. O an
babam\u0131n bana ne dedi\u011fini hi\u00e7 hat\u0131rlam\u0131yorum; ama her ne dediyse yata\u011f\u0131mdan odam\u0131n kap\u0131s\u0131na f\u0131rlad\u0131m. Minik ku\u015f epilepsi n\u00f6beti ge\u00e7iriyordu ki, epilepsi ge\u00e7mi\u015fi yoktu. N\u00f6bet ge\u00e7irdikten sonra bir an her \u015fey durdu sanki. Minikku\u015f hi\u00e7bir \u015fekilde yan\u0131t vermiyordu. Sesleniyorduk, dokunuyorduk; ama minikku\u015f gitmi\u015fti sanki. Alel acele hastaneye kald\u0131rd\u0131k. Doktorlar pek \u00fcmit vaat etmeyen bir hasta oldu\u011funu, kanama beyin sap\u0131nda oldu\u011fu i\u00e7in hastan\u0131n ameliyat edilemeyece\u011fini, drenaj\u0131 da belki takabileceklerini s\u00f6ylediler. Meslek hayatlar\u0131 boyunca ilk defa bu kadar b\u00fcy\u00fck bir kanamayla kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya kald\u0131klar\u0131n\u0131 belirttiler. Yine de bir \u00fcmit, drenaj\u0131 takt\u0131lar.
<\/p>\n\n\n\n

20 g\u00fcn yo\u011fun bak\u0131mda kald\u0131. \u0130lk 10 g\u00fcn onu g\u00f6rmeyi reddettim. \u00c7ok \u00fczg\u00fcnd\u00fcm, onu \u00f6yle g\u00f6rmeye dayanamazd\u0131m. 10 g\u00fcn sonra, ilk defa g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcmde onu orada hi\u00e7 hissetmedim. Ona “Avrupa Yakas\u0131”n\u0131 izlettim, en sevdi\u011fi kitaplar\u0131 okudum. Belki tepki verir diye umdum. Ona her zamanki gibi k\u00fc\u00e7\u00fck bir \u00e7ocukmu\u015f gibi sevgi g\u00f6sterdim. G\u00f6vdesini hareket ettirdi; ama onu da beni duyup mu yapt\u0131, hi\u00e7 bilemiyorum. Sonu\u00e7ta derin komadayd\u0131. Baz\u0131 doktorlar derin koma hastalar\u0131n\u0131n bizi duyabileceklerini s\u00f6yleseler de, baz\u0131lar\u0131 ise bunu \u015fiddetle reddediyordu.<\/p>\n\n\n\n

\u0130ki g\u00fcn \u00fcst \u00fcste yo\u011fun bak\u0131ma girdim. Yine bir g\u00fcn \u00f6nce yapt\u0131\u011f\u0131m \u015feyleri yapt\u0131m. Giderken “G\u00f6r\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcz Minikku\u015fum, yar\u0131n yine gelece\u011fim” deyip, yan\u0131ndan ayr\u0131ld\u0131m. O an O’nu son kez g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc bilmiyordum. <\/p>\n\n\n\n

Ertesi g\u00fcn Covid-19 nedeniyle, hasta yak\u0131nlar\u0131n\u0131n ziyaretleri yasakland\u0131 ve onu bir daha hi\u00e7 g\u00f6rmedim. Aradan 10 g\u00fcn ge\u00e7ti ve 23 Mart sabah\u0131na anneannemin evinde uyand\u0131\u011f\u0131mda, minikku\u015f \u00e7oktan gitmi\u015fti.<\/p>\n\n\n\n

Size bunlar\u0131 neden anlat\u0131yorum diye d\u00fc\u015f\u00fcnebilirsiniz; ama asl\u0131nda hepimiz i\u00e7in hayat dersi niteli\u011finde bir olay. <\/p>\n\n\n\n

Hi\u00e7 ummad\u0131\u011f\u0131n\u0131z bir anda, asla akl\u0131n\u0131za gelmeyecek bir \u015fekilde sahip olduklar\u0131n\u0131z\u0131 kaybedebilirsiniz. Ki ben, annesini kaybetme korkusuyla ya\u015fayan insan, hi\u00e7 ummad\u0131\u011f\u0131m bir anda elimden u\u00e7up gidece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcm minikku\u015fumu, ger\u00e7ekten de hi\u00e7 ummad\u0131\u011f\u0131m bir anda kaybettim. <\/p>\n\n\n\n

Peki, bu ac\u0131 i\u00e7in al\u0131\u015f\u0131labilir bir ac\u0131 m\u0131 derseniz “Kesinlikle \u00f6yle” derim. Onu hep \u00f6zl\u00fcyorsunuz, onun ne kadar iyi bir insan oldu\u011fu akl\u0131n\u0131z\u0131n bir k\u00f6\u015fesinde hep kal\u0131yor; ama hayat\u0131n\u0131z\u0131 da, \u00fczerinizde eme\u011fi \u00e7ok olan o y\u00fcce insan ad\u0131na en iyi \u015fekilde devam ettiriyorsunuz. Ba\u015fard\u0131\u011f\u0131n\u0131z her i\u015fte, ya\u015fad\u0131\u011f\u0131n\u0131z her g\u00fczel an\u0131da ona te\u015fekk\u00fcr ediyorsunuz ve onu g\u00fcl\u00fcmseyerek an\u0131yorsunuz. <\/p>\n\n\n\n

Hayat dedi\u011fin de b\u00f6yle bir \u015fey de\u011fil mi zaten? Sofradan erken kalkanlar\u0131 en iyi \u015fekilde u\u011furlay\u0131p, onlar\u0131n aziz hat\u0131ralar\u0131na sahip \u00e7\u0131k\u0131p, o sofran\u0131n keyfini en iyi \u015fekilde s\u00fcrd\u00fcrmekten ba\u015fka nedir ki hayat.<\/p>\n\n\n\n

Yaz\u0131m\u0131 bitirirken sizleri, Mevlana’n\u0131n bu diyarlardan g\u00f6\u00e7\u00fcp gitmek zorunda kalan \u015eems-i Tebrizi’nin arkas\u0131ndan, \u015eems-i Tebrizi mahlas\u0131 ile yazd\u0131\u011f\u0131 \u015fiirle u\u011furlamak istiyorum.<\/p>\n\n\n\n

Allah der ki \u201cKimi benden \u00e7ok seversen onu senden al\u0131r\u0131m\u201d
Ve ekler: \u201cOnsuz ya\u015fayamam\u201d deme,seni onsuz da ya\u015fat\u0131r\u0131m. <\/em><\/p>


Ve mevsim ge\u00e7er,g\u00f6lge veren a\u011fa\u00e7lar\u0131n dallar\u0131 kurur,sab\u0131r ta\u015far,can\u0131ndan sayd\u0131\u011f\u0131n yar bile bir g\u00fcn el olur,akl\u0131n \u015fa\u015far.<\/em> <\/p>


Dostun d\u00fc\u015fmana d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcr,d\u00fc\u015fman kalkar dost olur,\u00f6yle garip bir d\u00fcnya. <\/em> <\/p>


Olmaz dedi\u011fin ne varsa hepsi olur\u2026 <\/em> <\/p>


\u201cD\u00fc\u015fmem\u201d dersin d\u00fc\u015fersin,\u201d\u015ea\u015fmam\u201d dersin \u015fa\u015fars\u0131n. <\/em> <\/p>


En garibi de budur ya \u201c\u00d6ld\u00fcm\u201d der,yine de \u201cya\u015fars\u0131n.<\/em> <\/p><\/blockquote>\n\n\n\n


<\/p>\n\n\n\n


<\/p>\n\n\n\n


<\/p>\n\n\n\n


<\/p>\n\n\n\n


<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

4 ay 1 g\u00fcn \u00f6nce, hayat\u0131m\u0131n en b\u00fcy\u00fck ac\u0131s\u0131n\u0131 ya\u015fad\u0131m. Bir gecede kaderimin 180 derece de\u011fi\u015febilece\u011fini hi\u00e7 tahmin etmiyordum. Hayat\u0131m\u0131n<\/p>\n","protected":false},"author":52,"featured_media":6129,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[3],"tags":[792,791,795,91,790,62,800,799],"acf":[],"views":668,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.ulubat.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6127"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.ulubat.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.ulubat.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.ulubat.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/52"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.ulubat.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6127"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.ulubat.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6127\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6131,"href":"https:\/\/blog.ulubat.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6127\/revisions\/6131"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.ulubat.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6129"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.ulubat.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6127"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.ulubat.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6127"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.ulubat.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6127"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}